Grenzgängerroute Teuto-Ems: op de fiets grenzen oversteken

Fietsen in Duitsland: Grenzgängerroute Teuto-Ems

Cliché, maar waar: als Nederlander fiets ik graag. En laat de omgeving van Osnabrück daar nu heel erg geschikt voor zijn! Op een vrijdagmiddag pakte ik mijn rugzak in en stapte op de fiets voor een microavontuur: in drie dagen een deel van de Grenzgängerroute Teuto-Ems fietsen.

Tussen de boomtoppen op het boomkroonpad Bad Iburg

Met een enorme vaart fiets ik de heuvel af. De wind suist in mijn oren en de koeien in het weiland kijken verbaasd op. Ik kan nog net op tijd remmen voor een picknickplekje onder het boomkroonpad: een wandelpad dat tussen de boomtoppen zweeft. Boven me hoor ik kinderen over de houten vlonders van het pad rennen. Het wordt een korte picknick: ik wil ook omhoog! De metalen trappen schudden zachtjes heen en weer als ik de toren aan het begin van het pad beklim. Eenmaal boven geniet ik van een schitterend 360-gradenuitzicht over de groene heuvels van het Teutoburger Woud en de burcht van Bad Iburg. Bomen zover ik kan kijken. Het is een fantastisch gevoel om op een hoogte te zijn met spechten, eekhoorntjes en andere boswezens. Je kan wel 600 meter over het pad tussen de boomtoppen lopen. Hier en daar staat een informatiebord, waarop bijvoorbeeld te lezen is dat de witte eik zo heet vanwege de bast die in de zon oplicht, dat dood hout belangrijk is voor het leven in het bos en dat het Teutoburger Woud ooit vlak was, maar door tektonische bewegingen heuvelachtig is geworden.

Boomkroonpad Bad Iburg

Superverse asperges met uitzicht op het Osnabrücker Land

Dat het heuvelachtig is, merk ik als ik puffend richting mijn accommodatie voor vannacht fiets. Maar niets kan op tegen het uitzicht boven op de heuvel. De avondzon laat het landschap op een schilderij lijken. De laatste paar honderd meter race ik weer de heuvel af. In Landhotel Buller kan ik meteen aanschuiven voor het eten. Ik hoef niet lang op de kaart te kijken. We zitten hier aan de rand van de asperge-regio en natuurlijk moet je het ‘witte goud’ dan ook proeven. De witte asperges zijn sappig en zacht van smaak, de groene licht pittig en nog een beetje knapperig, mmmm! En dan hebben we het nog niet eens over de huisgemaakte daslookpesto. Met de zon in mijn gezicht en het fietsen in de benen, stort ik tevreden in bed.

Asperges Osnabrücker Land

Een lokaal ontbijtje

De eerste zonnestralen wekken me al vroeg; ik ben vergeten de gordijnen dicht te doen. Dan maar lekker vroeg ontbijten: energie tanken voor de ruim 40 kilometer die ik voor me heb. “Veel van wat je op het buffet ziet, is regionaal,” vertelt de dame des huizes, “De honing komt hier uit Hagen, de sapjes uit Bad Iburg, de eieren van de boerderij hier verderop en als er straks weer genoeg aardbeien zijn, maken we de jam weer zelf.” En lekker dat het is! Mijn favoriet: de huisgemaakte rabarbercompote. “Oh, die was ik vergeten. De rabarber groeit hier natuurlijk ook op het land,” voegt ze eraan toe als ik uitcheck.

Grenzgängerroute Teut-Ems fietsen Duitsland

De eerste kilometers van de Grenzgängerroute

Buiten is het nog aangenaam fris, maar aan de opkruipende zon te zien, gaat het een warme dag worden. Stapvoets fiets ik de heuvel op waar de burcht van Bag Iburg staat. Ik geniet van de smalle steegjes en traditionele vakwerkhuizen. Dan zie ik het eerste bordje van de Grenzgängerroute Teuto-Ems. Deze fietsroute brengt je over de voormalige landsgrenzen van wat nu het Osnabrücker Land, Münsterland en Ostwestfalen-Lippe is. Spannend is dat deze paden vroeger zowel door handelaars als door zoutsmokkelaars werden gebruikt.

Op mijn blote voeten door Lienen

Ik fiets een klein stukje langs de weg, maar de fietsroute leidt me al snel weer de natuur in. Links en rechts duiken boerderijen op. Een groep damhertjes springt verschrikt op als ik langsfiets. Als ik stilsta, komen ze toch even nieuwsgierig kijken. Ik vervolg mijn route richting Lienen. Vlak voor ik de stad in fiets, steek ik de eerste grens over: van het Osnabrücker Land naar het Münster Land en daarmee van Nedersaksen naar Noordrijn-Westfalen. Lienen zelf blijkt een schattig dorpje met een enorme hoeveelheid vakwerkhuizen en rozen te zijn. Bijzonder is hier het Barfußpark. In dit park zijn verschillende bodems aangelegd, die je met je blote voeten kan bewandelen: van houtsnippers tot een modderig beekje. Praktisch: je kan je spullen in een kluisje bewaren. De euro die erin gaat, geldt als donatie voor het verder gratis blotevoetenpark.

Barfuß Park Lienen

Aspergestad Glandorf

Na deze bijzondere ervaring spring ik vol energie op de fiets naar Glandorf. Hier komen de asperges vandaan die ik gisteravond heb gegeten en onderweg kom ik dan ook de ene na de andere aspergeboerderij tegen. Glandorf zelf is klein, maar fijn. Het Pättskes-rondje leidt je langs alle bezienswaardigheden, zoals de molen, de kerk en een voormalig depot dat later de eerste school van Glandorf werd. Door mijn omzwervingen ben ik de Grenzgängerroute even kwijt, maar net voordat ik de kaart uit mijn rugzak wil halen, duikt het herkenbare blauw-groene bordje weer op. Weiter geht’s!

Aardbeien zo van de akker

Ik kom niet heel ver want de verleiding van verse aardbeien is te groot. Net als ik het erf van Erdbeer- und Spargelhof Toppheide op fiets, wordt er een nieuwe lading aardbeien van de akker gebracht. Ik koop een halve kilo. De boer moet lachen als ik zeg dat hij ze niet extra hoeft in te pakken omdat ik ze toch zo ga eten.

Lokale specialiteiten Osnabrücker Land

Chillen aan de Feldmarksee in Sassenberg

De route tussen Glandorf en Sassenberg is een mooie afwisseling tussen uitgestrekte weilanden en schaduwrijke bossen. Plotseling is daar de Feldmarksee: een 13 hectare groot meer omringd door bos. Wie barst van de energie kan hier zwemmen, kanoën of een korte boswandeling maken. Anders kan je ook gewoon even chillen aan het meer. In het bos staan verschillende houten speeltoestellen, die (zo kan ik uit ervaring vertellen) niet alleen leuk voor kinderen zijn. Vanaf hier is het nog ongeveer drie kilometer naar Sassenberg.

Feldmarksee Sassenberg

Langs de Ems naar Warendorf

De laatste acht kilometer van vandaag zijn nog verrassend mooi: een stukje door het bos en een stukje langs de Ems. Warendorf ligt aan deze rivier, dus ik hoef alleen nog maar het water te volgen. Dit stadje staat bekend als paardenstad en dat krijg ik meteen gedemonstreerd door een evenement met paardenkoetsen. Als alle koetsen door de stad zijn gereden, heb ik goed uitzicht op de prachtige gevels van de omringende gebouwen. Ik duik net voor sluitingstijd het stadhuis in, waar een gratis tentoonstelling over de handel in Warendorf is. Een echte aanrader! Omdat ik morgen een stadswandeling doe, laat ik de bezichtigingen voor wat het is en plof op het terras van Historisches Brauhaus Warintharpa. Na een flink bord voor Warendorf typische asperge-rösti en een glas huisgemaakte rabarberlimonade is het tijd om te slapen.

Fietsen langs de Ems Duitsland

Stadswandeling Warendorf

Uitgeslapen sta ik om 10 uur pünktlich bij het stadhuis voor de stadswandeling. Ik blijk vandaag de enige te zijn, maar dat weerhoudt Ludger Preckel er niet van in kleuren en geuren over Warendorf te vertellen. Hij vertelt me dat de gebouwen op het marktklein uit vijf verschillende eeuwen stammen en dat alles wat je ziet origineel is omdat Warendorf niet werd getroffen tijdens de WOII. Het mooiste verhaal is dat van de klapstoelen in de kerk. Als de stoel dichtgeklapt is, zit er een uitsteeksel op waar je tegenaan kan hangen. Daardoor leek het alsof de priesters uren konden staan bidden, terwijl ze eigenlijk zaten. Hier komt het Duitse gezegde “Halte die Klappe” (hou je mond) vandaan. Herr Preckel neemt me ten slotte mee naar het Landgestüt. Al 180 jaar worden hier hengsten gefokt. Acht hectare groot is het terrein en er is plek voor 160 paarden. Regelmatig vinden er evenementen plaats, maar ook op een normale dag is het indrukwekkend om door de stallen te lopen.

Warendorf paarden Duitsland

Eindstation: Ostbevern

Daarna stap ik op de fiets voor mijn laatste etappe. Ik rijd weer een heel stuk langs de Ems, die voor wat verkoeling op deze zomerse dag zorgt. Schaduwrijk bos en zonovergoten weilanden wisselen elkaar af. Ten slotte bereik ik Ostbevern. Hier stap ik straks op de trein naar Osnabrück, maar ik besluit eerst nog een stukje door te fietsen naar Wasserschloss Loburg. Dit kasteel werd voor het eerst genoemd in een geschrift van 1294. Tegenwoordig is hier een school met internaat gevestigd. Ik bewonder het slot vanuit de tuin en fiets dan naar station Ostbevern. Ik plof neer op een bankje, zet mijn fiets op slot en drink mijn laatste beetje water. In drie dagen ben ik door twee deelstaten en twee gebieden gefietst. Ik heb iets meer dan de helft van de Grenzgängerroute afgelegd en kan eigenlijk nu al niet meer wachten om de rest ook nog te ontdekken!

Video: op microavontuur op de Grenzgängerroute Teuto-Ems

-Disclaimer: Ik organiseerde deze fietstocht in samenwerking met het Tourismusverband Osnabrücker Land e.V.. Het enthousiasme dat je hier leest, is 100% dat van mij!-

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.